نشست تخصصی “نسبت آمایش سرزمین با توسعه حرفه مددکاری اجتماعی'>اجتماعی”، بیست و سومین جلسه از سلسه جلسات گفتگوی اجتماعی انجمن مددکاران اجتماعی ایران در عصر روز پنجشنبه ۲۱ تیرماه ۱۴۰۳ در سالن اجتماعات ساختمان مدیریت بحران شهدای کردستان تهران برگزار شد.آمایش سرزمین، دانشی میان رشته ای و چند تخصصی است که در برگیرنده حداقل چهار بعد “فضا”، “جمعیت”، “فعالیت” و “محیط زیست” به صورت همزمان است. این حوزه در زمینه طراحی، ترکیب، سیاستگذاری، برنامه ریزی، ساماندهی و نظم بخشیدن به امور سرزمین و فضاها و مکانهای زیستی و جغرافیایی (طبیعی و غیرطبیعی) انجام می شود بحث می کند. تعادل در توسعه، مشارکت و همراهی مردمی در ایجاد، بقا و توسعه امکانات و خدمات و نیز توجه به محیط زیست (فضای جغرافیایی، اجتماعی و فرهنگی که فعالیت های انسانی در آن انجام می شود) از جمله مفاهیم و باورهای مشترک آمایش سرزمین و مددکاری اجتماعی است.در این نشست که به صورت ترکیبی (حضوری- مجازی) اجرا شد ضمن مروری بر اسناد مرجع هر دو حوزه از جمله سند ملی آمایش سرزمین و ضوابط ملی آمایش سرزمین و نیز تعریف جهانی مددکاری اجتماعی و منشور جهانی زندگی اکوسوشال (زندگی اجتماعی سازگار با محیط زیست)، موضوعات بنیادین آمایش سرزمین با تمرکز بر توسعه حرفه های یاورانه مانند مددکاری اجتماعی مورد بحث و بررسی قرار گرفت.سخنرانان اصلی این نشست دکتر حبیب جباری جامعه شناس، استاد دانشگاه و از مدیران باسابقه حوزه آمایش سرزمین در سازمان برنامه و بودجه و دکتر هدایت درویشی استاد دانشگاه تبریز و کارشناس امور آمایش سرزمین در سازمان برنامه و بودجه کشور بودند.دکتر درویشی در این نشست، ضمن مرور تاریخچه برنامه ریزی آمایشی و اسناد آمایش سرزمین در ایران به وجوه برجسته این اسناد و

عضو هیات مدیره انجمن مددکاران اجتماعی ایران با اشاره به آسیبهای اجتماعی موجود، به تشریح توصیهها و پیشنهاداتی به دولت چهاردهم برای رفع این آسیبها پرداخت.عباسعلی یزدانی در گفتوگو با ایسنا، با بیان اینکه کار دولت فعلی از وظایف دولتهای قبل سختتر است، چراکه رئیس جمهور فعلی باید علاوه بر آسیبهایی که نسلهای قبل با آن روبرو بودند با مسئله نسلهای جدیدی مواجه شود که جنس آن متفاوت است، گفت: اگرچه همه نسلها با هم متفاوت هستند، اما نسل جدید همانطور که به صورت واضح در رخدادهای اجتماعی چندسال اخیر نشان دادهاند مسائل تجربه نشدهای دارد که باید به آنها پرداخت.وی با اشاره به لزوم بهبود و ترمیم وضعیت اعتماد بین مردم و مسئولان همچنین گفت: متاسفانه اعتماد بین اجزا و نهادهای مردمی در سطح پایینی قرار گرفته است؛ موضوعی اگرچه قابل ترمیم است اما ساده نیست.یزدانی تصریح کرد: از سویی دیگر، روابط بین تصمیمگیران گاهی اوقات تحت تأثیر جهتگیریهای سیاسی و حب و بغضهای شخصی قرار میگیرد و این موضوع مستقیما زندگی میلیونها ایرانی را به شکل منفی تحت تأثیر قرار میدهد. این درحالیست که با توجه به شرایط اقتصادی، مردم از مقامات کشور انتظار اقدامات زودبازده دارند که این خود بر دولت فشار مضاعف برای اقدامات وارد میکند در حالیکه کار در حوزه آسیبهای اجتماعی چندبعدی و زمانبر است.این عضو هیات مدیره انجمن مددکاران اجتماعی ایران افزود: دلیل بعدی برای سختتر بودن تصمیمات اجتماعی به ویژه در حوزه آسیبهای اجتماعی این است که با اشکال نوپدیدی از آسیبها مواجهیم که برای تفکر غیرمدرن، درک آن ممکن نیست. امروز علاوه بر دنیای واقعی با حجم بالایی از کنشهای اجتماعی و فرهنگی در فضای سایبری مواجهیم که باعث میشود فهمیدن